Czekam na próżno 
Momenty nie scalają się ku sobie 

Złoto- kolorowe liście,
Wiatr ciepły w deszczu 
moczy krainę .

Krzyczące dzieci, wyskakujące z deski 
ów drzewa 
na gołą,
czystą wodę 

Pozbawioną jakiekolwiek 
roślinności, czy ptaków pływających 
Prosto na główkę .

Myślące,że są NIE
pokonane,
nieskazitelne,
takie beztroskie,
niewinne,
a już od urodzenia przecież 
Z wielkim ciężarem na plecach.

Jakże,przytłaczająca myśl ,
że wszyscy są winni...
Już tego 
Że po prostu sobie są 
Tak sobie.